Ağustosu nasıl yazacağımı bilemedim bir an.
Büyük harfle mi küçükle mı karıştırdım. Allah affetsin. Aslında küçük yazılır ama uzun bir aradan sonra ilk defa yazınca ve ağustos ayından merhaba deyince sanki önemli bir yer ve zamandan seslenmiş gibi geldi. Ağustos adını büyük yazasım geldi bir an içimden.
Neyse...
Facebookta Hüdayi Abinin blogger yazısı denk geldi dün akşam. O pişirme ayırıp bir kenara koymuştum. Sabah da gördüm okudum. Başkasının sıradan anıları bile ne kadar tatlı geliyor okuyunca. Ve düşünüyorum pekâlâ benim de bizim de günlük hayatta değecek anlarımız hiç de az değil aslında.
Tembelliğime tüküreyim (affınıza sığınarak).
Yıllar böyle fırında. Anı biriktirmeyi fotoğraf çekmeye sıkıştırdık sanki. Bir fotoğraf çek, koy kenara. Google Fotoğraflar zaten sen demeden gmail hesabına yükleyiveriyor. Onlardan film, animasyon, kolaj da yapıyor kendisi. Eh valla.. tam tembel yapıyor bu teknoloji bizi. Ya da ben öyle kendime kılıf mı buluyorum.
Anı biriktirmek.
Geçen de bir arkadaş fotoğraf değil de kısa video ile hatıraları saklamak lazım demişti. Gerçekten çok haklıydı. Ölü bir fotoğraf yerine yarı canlı kısa bir video daha hoş bir hatırlama yaptırırdı insana yıllar sonra.
Ama yazmak da lazım.
Fotoğraflar, videolar yazıyla beslenmeli. Duygular, düşünceler yazıyla sabitlenmeli ve tarihe not düşmeli. Kim okur kim beğenir önemli değil. Hiç düşünmeden yapmalı. Elden geldiğince Allah'ın verdiği şu hayatı güzelce yaşarken birer de not düşmeli bir kenara.
Evet bu işi sıkı tutmalı artık.
Başımı duvarlara vurmadan önce şu geçen zamanı biraz yakalayım ucundan köşesinden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder